köpfen (język niemiecki)
- wymowa:
-
- IPA: [ˈkœpfn̩]
-
- znaczenia:
czasownik słaby
- (1.1) ścinać głowę, ściąć głowę
- (1.2) zaopatrzyć w nagłówek[1]
- odmiana:
- (1.1) köpf|en, köpfte, geköpft (haben)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Kopf m, Köpfen n, Köpfchen n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ S. Wędkiewicz, Z dziejów polskich wyrazów i zwrotów. Łączyć, „Język Polski” nr 2–3/1914, s. 62.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.