juro (esperanto)

morfologia:
jur•o
wymowa:
​ ​
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) prawo
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. jura
rzecz. juristo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
nie mylić z: ĵuro, ĵurio
źródła:

juro (język hiszpański)

wymowa:
IPA: [ˈxu.ɾo]
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) prawo własności (wieczyste)[1]
(1.2) renta państwowa[1]

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od jurar
odmiana:
(1) lm juros
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. jurar, juramentar, juramentarse
przym. jurado, jurador, jurero, jurídico, judicial
przysł. jurídicamente
rzecz. jura ż, jurado m, juraduría ż, jurador m, juradora ż, juratorio m, juratoria ż, jurista m/ż, juridicidad ż, juramento m
związki frazeologiczne:
de juro, (Kolumbia i Wenezuela) a juro → pewnie, oczywiście
etymologia:
łac. ius, iuris
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 Stanisław Wawrzkowicz, Kazimierz Hiszpański, Podręczny słownik hiszpańsko-polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1993, ISBN 83-214-0925-3, s. 462.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.