ius (język łaciński)
ius (1.2)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) prawo, ustawa, zasada prawna
- (1.2) kulin. rosół
- (1.3) kulin. sos
- odmiana:
- (1.1-3) ius, iuris (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) lex
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. iustus, iurulentus
- rzecz. iuscularius m, iurulentia ż, iusculum n, iudicium n, iudex m, iustitia
- czas. iuro, iuror
- związki frazeologiczne:
- ius sanguinis • ius soli • ius primae noctis • ius fruendi • ius et norma loquendi • ius abutendi • ius albanagii • ius angariae • ius bastardiae • ius canonicum • ius cogens • ius commercii • ius commune • ius deliberandi • ius disponendi • ius dispositivum • ius ecclesiacticum • ius personarum • ius publicum • Ius Romanum • ius spolii
- etymologia:
- (1.1) łac. *ious < praindoeur. *yews- → czystość rytualna, sprawiedliwość
- (1.2-3) por. pali yūsa, sanskr. यूष (yūṣḥ), praindoeur. *justaz
- uwagi:
- inna pisownia jus
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.