jestestwo (język polski)
- wymowa:
- IPA: [jɛˈstɛstfɔ], AS: [i ̯estestfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) sfera psychiczno-emocjonalna, uczucia i przeżycia człowieka, jego natura
- (1.2) przest. istota żywa, stworzenie[1]
- (1.3) przest. istnienie, bytowanie, byt, egzystencja[1]
- odmiana:
- (1.1), (1.3) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik jestestwo dopełniacz jestestwa celownik jestestwu biernik jestestwo narzędnik jestestwem miejscownik jestestwie wołacz jestestwo - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik jestestwo jestestwa dopełniacz jestestwa jestestw celownik jestestwu jestestwom biernik jestestwo jestestwa narzędnik jestestwem jestestwami miejscownik jestestwie jestestwach wołacz jestestwo jestestwa - przykłady:
- (1.3) Wiadomość wstrząsnęła całym moim jestestwem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dusza
- (1.2) istota żywa, stworzenie
- (1.3) istnienie, bytowanie, byt, egzystencja
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. jest
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.