jedynobóstwo (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌjɛdɨ̃nɔˈbustfɔ], AS: [i ̯edỹnobustfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rel. zob. monoteizm
- odmiana:
- (1.1) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik jedynobóstwo dopełniacz jedynobóstwa celownik jedynobóstwu biernik jedynobóstwo narzędnik jedynobóstwem miejscownik jedynobóstwie wołacz jedynobóstwo - przykłady:
- (1.1) Jedynobóstwo w starożytności było niesłychaną herezją.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) monoteizm
- antonimy:
- (1.1) wielobóstwo, politeizm; panteizm
- hiperonimy:
- (1.1) religia
- hiponimy:
- (1.1) chrześcijaństwo, islam, judaizm
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: monoteizm
- białoruski: (1.1) адзінабожжа n
- bułgarski: (1.1) еднобожие n
- rosyjski: (1.1) единобожие n
- słowacki: (1.1) jednobožstvo n
- słoweński: (1.1) enoboštvo n
- ukraiński: (1.1) єдинобожжя n
- węgierski: (1.1) egyistenhit
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.