jałowcowy (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌjawɔfˈʦ̑ɔvɨ], AS: [i ̯au̯ofcovy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• akc. pob. ​

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący jałowca

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	jałowcowy		jałowcowa	jałowcowe	jałowcowi	jałowcowe
dopełniacz	jałowcowego		jałowcowej	jałowcowego	jałowcowych
celownik	jałowcowemu		jałowcowej	jałowcowemu	jałowcowym
biernik	jałowcowego	jałowcowy	jałowcową	jałowcowe	jałowcowych	jałowcowe
narzędnik	jałowcowym		jałowcową	jałowcowym	jałowcowymi
miejscownik	jałowcowym		jałowcowej	jałowcowym	jałowcowych
wołacz	jałowcowy		jałowcowa	jałowcowe	jałowcowi	jałowcowe
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Pokoje dzieci, a także te, w których leżeli chorzy, okadzano dymem jałowcowym^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) las / dym jałowcowy • drewno / owoce jałowcowe • meble jałowcowe • kiełbasa jałowcowa

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. jałowiec mrz, jałowcówka ż

przym. jałowcowaty

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. jałowiec + -owy

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) ядлаўцовы
• bułgarski: (1.1) хвойнов
• czeski: (1.1) jalovcový
• kaszubski: (1.1) jałówcowi, brzewikowi, jiglënowi
• rosyjski: (1.1) можжевёловый
• słowacki: (1.1) borievkový
• ukraiński: (1.1) ялівцевий

źródła: