język lata jak łopata (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈjɛ̃w̃zɨk ˈlata ˈjak wɔˈpata], AS: [i ̯ẽũ̯zyk lata i ̯ak u̯opata], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę • wym. warsz.
​
znaczenia:

związek frazeologiczny

(1.1) posp. ktoś, kto mówi dużo i niepotrzebnie, kto nie potrafi dochować tajemnicy[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) To dopiero dziewczyna, język lata jak łopata, wygaduje wszystko, co się dzieje w domu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Hasło „język lata jak łopata” w: Piotr Müldner-Nieckowski, Wielki słownik frazeologiczny języka polskiego, Świat Książki, Warszawa 2003, ISBN 83-7311-734-2, s. 283.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.