jęczmyk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈjɛ̃n͇ʧ̑mɨk], AS: [i ̯ẽṇčmyk], zjawiska fonetyczne: udziąs.• nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) med. przest. jęczmień (choroba oka)[1][2][3]
- (1.2) daw. jęczmień (zboże)[2][4]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik jęczmyk jęczmyki dopełniacz jęczmyka jęczmyków celownik jęczmykowi jęczmykom biernik jęczmyk jęczmyki narzędnik jęczmykiem jęczmykami miejscownik jęczmyku jęczmykach wołacz jęczmyku jęczmyki - przykłady:
- (1.1) Nie trzyj oka, bo znów jęczmyk ci się zrobi.
- (1.2) Bo nie maszci zboża inszego pożyteczniejszego, jedno żyto, pszenica, jęczmyk miły a owies[5].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) gradówka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. jęczmień m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- według Słownika polszczyzny XVI wieku (1.2) jest zdrobnieniem słowa jęczmień[4]
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Hasła „jęczmyk”, „jęczmień” w: Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. III, Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1958–1969, s. 417.
- 1 2
Hasło „jęczmyk” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II: H-M, Warszawa 1900–1927, s. 176. - ↑ Hasło „ięczmyk” w: Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, t. 2, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807-1814, s. 873-874.
- 1 2 Hasło „jęczmyk” w: Stanisław Bąk, Maria Renata Mayenowa, Franciszek Pepłowski i in., Słownik polszczyzny XVI wieku, t. IX, PAN, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1966–, s. 511-512.
- ↑ Mikołaj Rej, Żywot człowieka poczciwego; pisownia współczesna
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.