inwentaryzator (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba odpowiedzialna za inwentaryzowanie mienia oraz prowadzenie jego rejestrówinwentarzy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W Warszawie odbył się kolejny zjazd inwentaryzatorów muzealnych.
(1.1) W kwestii użyczenia na wystawę proszę kontaktować się z inwentaryzatorem zbiorów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zinwentaryzowanie n, inwentarz mrz, inwentaryzowanie n, inwentaryzacja ż
przym. inwentaryzacyjny
czas. inwentaryzować, zinwentaryzować
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. inventarium
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) registrar, inventory co-ordinator
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.