inspicjent (język polski)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) teatr. pracownik odpowiadający za techniczną i organizacyjną stronę przedstawienia; zob. też inspicjent w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik inspicjent inspicjenci dopełniacz inspicjenta inspicjentów celownik inspicjentowi inspicjentom biernik inspicjenta inspicjentów narzędnik inspicjentem inspicjentami miejscownik inspicjencie inspicjentach wołacz inspicjencie inspicjenci depr. M. i W. lm: (te) inspicjenty - przykłady:
- (1.1) Na znak inspicjenta zgaszono światło na sali, a orkiestra rozpoczęła uwerturę.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. inspicjentura ż
- forma żeńska inspicjentka ż
- przym. inspicjencki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. inspiciens, -entis, imiesłów przymiotnikowy czynny czasu teraźniejszego od inspicere → dozorować
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) régisseur m
- źródła:
- ↑ Hasło „inspicjent” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 383.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.