inspicjencki (język polski)
przymiotnik relacyjny
- (1.1) związany z inspicjentem, właściwy inspicjentowi
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik inspicjencki inspicjencka inspicjenckie inspicjenccy inspicjenckie dopełniacz inspicjenckiego inspicjenckiej inspicjenckiego inspicjenckich celownik inspicjenckiemu inspicjenckiej inspicjenckiemu inspicjenckim biernik inspicjenckiego inspicjencki inspicjencką inspicjenckie inspicjenckich inspicjenckie narzędnik inspicjenckim inspicjencką inspicjenckim inspicjenckimi miejscownik inspicjenckim inspicjenckiej inspicjenckim inspicjenckich wołacz inspicjencki inspicjencka inspicjenckie inspicjenccy inspicjenckie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. inspicjent mos, inspicjentka ż, inspicjentura ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- słowacki: (1.1) inšpicientský
- źródła:
- ↑ Hasło „inspicjencki” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 383.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.