inquilino (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [iŋ.ki.'li.no]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) lokator, sublokator
- (1.2) dzierżawca
- odmiana:
- lm inquilinos
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) arrendatario
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. alquilar
- rzecz. inquilinato, inquilina
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. inquilīnus
- uwagi:
- źródła:
inquilino (język portugalski)
- wymowa:
- IPA: /ĩkiliːnu/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) najemca
- odmiana:
- (1.1) lm inquilinos
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) morador
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. inquilinus
- uwagi:
- źródła:
inquilino (język włoski)
- wymowa:
- IPA: [iŋkwi'lino]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) lokator[1]
- odmiana:
- (1.1) lp inquilino; lm inquilini
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) dare lo sfratto a un inquilino moroso → eksmitować lokatora zalegającego z czynszem
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. inquilina ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. inquilinus
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Maria K. Podracka, Uniwersalny słownik włosko-polski. Dizionario universale italiano-polacco, Wydawnictwo REA, Warszawa 2004, ISBN 83-7141-522-2.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.