sublokator (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec podnajmujący część mieszkania od gospodarza
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sublokator sublokatorzy dopełniacz sublokatora sublokatorów celownik sublokatorowi sublokatorom biernik sublokatora sublokatorów narzędnik sublokatorem sublokatorami miejscownik sublokatorze sublokatorach wołacz sublokatorze sublokatorzy - przykłady:
- (1.1) Widywałam mojego sublokatora praktycznie tylko w weekendy, bo wciąż harował w restauracji.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) lokator, podnajemca
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sublokatorstwo n
- forma żeńska sublokatorka ż
- przym. sublokatorski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) кватарант m, жыхар m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.