innowacja (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś
- (1.2) rzecz nowo wprowadzona
- odmiana:
- (1.1-2) zwykle w lp,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik innowacja innowacje dopełniacz innowacji innowacji / przest. innowacyj[1] celownik innowacji innowacjom biernik innowację innowacje narzędnik innowacją innowacjami miejscownik innowacji innowacjach wołacz innowacjo innowacje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nowatorstwo, reforma, udoskonalenie, ulepszenie, unowocześnienie
- (1.2) nowość, wynalazek
- antonimy:
- (1.1) regres, uwstecznienie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. innowator m, innowacyjność ż
- przym. innowacyjny, innowatorski
- przysł. innowacyjnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. innovatio → odnowienie[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) innovation, novelty
- białoruski: (1.1) інавацыя ż; (1.2) навіна ż, навізна ż
- duński: (1.1) innovation w; (1.2) innovation w
- esperanto: (1.1) novigo, novigado, ennovigo; (1.2) ennovaĵo, novaĵo, novigaĵo
- francuski: (1.1) nouveauté ż
- hiszpański: (1.1) innovación ż
- kataloński: (1.1) innovació ż
- norweski (bokmål): (1.1) innovasjon m
- norweski (nynorsk): (1.1) innovasjon m
- szwedzki: (1.1) innovation w
- włoski: (1.1) innovazione ż
- źródła:
- ↑
Hasło „innowacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online. - ↑ Hasło „innowacja” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.