innamorato (język włoski)

wymowa:

IPA: /in.na.mo.ˈra.to/

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zakochany

(1.2) przen. zakochany, zafascynowany

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) zakochany

(2.2) ukochany, kochany, umiłowany

czasownik, forma fleksyjna

(3.1) imiesłów czasu przeszłego (participio passato) od: innamorare

odmiana:

(1.1-2) lp innamorato m, innamorata ż; lm innamorati m, innamorate ż

(2.1-2) lp innamorato; lm innamorati

przykłady:

(1.1) Dopo tanti anni che sono sposati, è sempre innamorato di sua moglie. → Po tylu latach małżeństwa, nadal jest zakochany w swojej żonie.

(1.2) Da sempre sono innamorata della danza. → Od zawsze jestem zafascynowana tańcem.

składnia:

(1.1) essere + innamorato + di qualcuno

(1.2) essere + innamorato + di qualcosa

kolokacje:

(1.1) una ragazza innamorata → zakochana dziewczyna

synonimy:

(1.2) appassionato, entusiasta, interessato

(2.1) amante

(2.2) amante, amato, amoroso, fidanzato, moroso, ragazzo

antonimy:

(1.2) disinteressato

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. amabilità ż, amante m ż, amata ż, amato m, amica ż, amichevolezza ż, amicizia ż, amico m, amoraccio m, amorazzo m, amore m, amoreggiamento m, amoreggiatore m, amoretto m, amorevolezza ż, amorino m, amorosa ż, amoroso m, amoruccio m, innamoramento m, innamorata ż

czas. amare, amarsi, amicare, amicarsi, amoreggiare, innamorare, innamorarsi

przym. amabile, amante, amato, amicabile, amicale, amichevole, amico, amorevole, amoroso

przysł. amabilmente, amicamente, amichevolmente, amorevolmente, amorosamente

związki frazeologiczne:

etymologia:

wł. innamorare + -ato

uwagi:

źródła: