imprezowicz (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. osoba często uczestnicząca w imprezach
- odmiana:
- (1.1) [1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik imprezowicz imprezowicze dopełniacz imprezowicza imprezowiczów celownik imprezowiczowi imprezowiczom biernik imprezowicza imprezowiczów narzędnik imprezowiczem imprezowiczami miejscownik imprezowiczu imprezowiczach wołacz imprezowiczu imprezowicze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pot. balangowicz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. impra ż, impreza ż, imprezka ż, imprezowanie n
- forma żeńska imprezowiczka ż
- czas. imprezować ndk.
- przym. imprezowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. impreza + -owicz[2] < wł. impresa[3] < łac.[4]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) partygoer
- źródła:
- ↑
Hasło „imprezowicz” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online. - ↑ Hasło „imprezowicz” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
- ↑ Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 151; A. Zaręba, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, „Język Polski” nr 1/1947, s. 21.
- ↑ Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 15.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.