impotent (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ĩmˈpɔtɛ̃nt], AS: [ĩmpotẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) ktoś cierpiący na impotencję
- (1.2) ktoś niezdolny do działania
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik impotent impotenci dopełniacz impotenta impotentów celownik impotentowi impotentom biernik impotenta impotentów narzędnik impotentem impotentami miejscownik impotencie impotentach wołacz impotencie impotenci - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) impotent życiowy
- synonimy:
- (1.2) oferma
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. impotencja ż
- przym. impotentny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Impotent[1] z łac. impotentia (brak panowania nad sobą) od łac. impotens impotentis (bezsilny, niepohamowany, rozpasany)[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) імпатэнт m; (1.2) імпатэнт m
- francuski: (1.1) impuissant; (1.2) impuissant
- hiszpański: (1.1) impotente; (1.2) impotente
- niemiecki: (1.1) Impotenter m
- nowogrecki: (1.1) ανίκανος; (1.2) ανίκανος
- rosyjski: (1.1) импотент m; (1.2) импотент m
- ukraiński: (1.1) імпотент m
- źródła:
- ↑
Hasło „impotent” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „impotent” w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
impotent (język angielski)
przymiotnik
rzeczownik
impotent (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) impotent
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. impotencia ż, impotentnosť ż
- przym. impotentný
- przysł. impotentne
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.