imperativ (język czeski)
- wymowa:
- podział przy przenoszeniu wyrazu: im•pe•ra•tiv
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) gram. tryb rozkazujący
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik imperativ imperativy dopełniacz imperativu imperativů celownik imperativu imperativům biernik imperativ imperativy wołacz imperative imperativy miejscownik imperativu / imperativě imperativech narzędnik imperativem imperativy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. imperativní
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
imperativ (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) gram. tryb rozkazujący
- odmiana:
- (1.1) en imperativ, imperativen, imperativer, imperativerne
- przykłady:
- (1.1) Imperativ er en verbform, som udtrykker ordre. → Tryb rozkazujący to forma czasownika wyrażająca rozkaz.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bydeform, bydemåde
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
imperativ (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) gram. tryb rozkazujący[1][2]
rzeczownik, rodzaj nijaki
przymiotnik
- (3.1) zobowiązujący, obligatoryjny[1]
- odmiana:
- (1.1) lp en imperativ, imperativen; lm imperativer, imperativerna
- (2.1) lp ett imperativ, imperativet; lm imperativ, imperativen
- (3.1) imperativ, imperativt, imperativa; nie stopniuje się
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (3.1) tvingande, obligatorisk
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- fraza rzeczownikowa imperativt mandat • kategoriskt imperativ
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Szwedzki tryb rozkazujący ma jedną, wspólną formę dla obu liczb. W czasownikach zwrotnych odmienia się natomiast zaimek zwrotny sig:
- lp: dig (np. tvätta dig → myj się), lm: er (np. tvätta er → myjcie się).
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.