immun

immun (interlingua)

przymiotnik

(1.1) odporny, odpornościowy, uodporniony, immunologiczny; (1.2) zwolniony, uwolniony, wyłączony
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:: Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła:

przymiotnik

(1.1) biol. odporny

odmiana:

(1.1-2)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der immune ein immuner immuner	die immune eine immune immune	das immune ein immunes immunes	die immunen immunen immune
Gen.	słaba mieszana mocna	des immunen eines immunen immunen	der immunen einer immunen immuner	des immunen eines immunen immunen	der immunen immunen immuner
Dat.	słaba mieszana mocna	dem immunen einem immunen immunem	der immunen einer immunen immuner	dem immunen einem immunen immunem	den immunen immunen immunen
Akk.	słaba mieszana mocna	den immunen einen immunen immunen	die immune eine immune immune	das immune ein immunes immunes	die immunen immunen immune

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Immunität ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.