immatrykulacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌĩmːatrɨkuˈlaʦ̑ʲja], AS: [ĩ•matrykulacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.• gemin.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) eduk. stud. wpisanie kogoś w poczet studentów uczelni wyższej
- (1.2) uroczystość przyjęcia studentów na pierwszy rok studiów
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik immatrykulacja dopełniacz immatrykulacji celownik immatrykulacji biernik immatrykulację narzędnik immatrykulacją miejscownik immatrykulacji wołacz immatrykulacjo - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. immatrykulacyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. immatriculation, niem. Immatrikulation, utworzone od śr.łac. immatriculare → wciągnąć na listę, zarejestrować, to zaś od p.łac. mātrīcŭla → oficjalny spis, rejestr[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) matriculation
- białoruski: (1.2) іматрыкуляцыя ż
- duński: (1.1) immatrikulation w; (1.2) immatrikulation w
- hiszpański: (1.1) matriculación ż (en enseñanza superior); (1.2) acto m solemne de bienvenida a estudiantes de nuevo ingreso
- niemiecki: (1.1) Immatrikulation ż; (1.2) Immatrikulation ż
- rosyjski: (1.1) имматрикуляция ż; (1.2) имматрикуляция ż
- ukraiński: (1.1) імматрикуляція ż
- źródła:
- ↑
Hasło „immatrykulacja” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.