hycel (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈxɨʦ̑ɛl], AS: [χycel]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. osoba zajmująca się wyłapywaniem bezpańskich psów; zob. też rakarz w Wikipedii
- (1.2) daw. kat lub pomocnik kata[1][2]
- (1.3) przen. osoba niegodziwa, bezwartościowa
- (1.4) gw. (Bukowina) urwis[3]
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) daw. gw. (Warszawa) tania kaszanka[4]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik hycel hycle dopełniacz hycla hyclów[5] / hycli[5] celownik hyclowi hyclom biernik hycla hyclów[5] / hycli[5] narzędnik hyclem hyclami miejscownik hyclu hyclach wołacz hyclu hycle - przykłady:
- (1.1) Dzięki hyclom po mieście nie włóczą się bezpańskie psy.
- (1.2) Haniebnie na wózku katowskim przez hycla z Warszawy wywieziony z nakazem surowym, aby się więcej w kraju nie ważył pokazać[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rakarz
- (1.2) kat, oprawca[1][2]
- (1.3) łajdak, gałgan, nicpoń
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) przym. hyclowski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) niem. dial. Hitzel[1]
- (1.4) por. ukr. гиціль[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: urwis
- angielski: (1.1) dog-catcher
- białoruski: (1.1) сабачнік m, скуралуп m; (1.3) скуралуп m, жывадзёр m
- duński: (1.1) hundefanger w, hunderakker w
- esperanto: (1.1) hundkaptisto
- hiszpański: (1.1) perrero m, lacero m; (1.3) canalla m, granuja m, bribón m
- jidysz: (1.1) היצעל m (hicel)
- niemiecki: (1.1) Abdecker m, Hundefänger m
- nowogrecki: (1.1) μπόγιας m; (1.3) μπόγιας m
- rosyjski: (1.1) собачник m, живодёр m
- węgierski: (1.1) kutyapecér
- włoski: (1.1) accalappiacani m
- źródła:
- 1 2 3 „hycel”. W: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego, De Agostini Polska. [zarchiwizowano 2013-07-02]
- 1 2 3 „hycel”. W: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego. WN PWN SA. [dostęp 2020-02-22]
- 1 2 Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, SOW, Warszawa 2008, s. 92; dostęp: 9 listopada 2018.
- ↑ Bronisław Wieczorkiewicz, Gwara warszawska dawniej i dziś, wyd. drugie rozszerzone, PIW, Warszawa 1968, s. 68.
- 1 2 3 4
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.