huf (język polski)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) przest. hufiec[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik huf hufy dopełniacz hufu hufów celownik hufowi hufom biernik huf hufy narzędnik hufem hufami miejscownik hufie hufach wołacz hufie hufy - przykłady:
- (1.1) Zbrojne hufy polskie pogoniły Rusinów.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) hufiec
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. hufiec m, hufcowy m
- przym. hufcowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śwn. hüfe → stos, gromada ludzi, zwłaszcza zbrojnych
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: hufiec
- źródła:
huf (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
morfem
- (1.1) kopyto
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pochodne:
- rzecz. hufo, hufumo, neparhufulo, neparhufuloj, parhufulo, parhufuloj, unuhufuloj, hufofero
- przym. duhufa
- czas. hufobati, hufoferi
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
huf (język wilamowski)
hufa (1.1)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. kopyto (u zwierząt)[1]
- odmiana:
- (1.1) lp huf; lm hufa
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. hufaeiza n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.