huø̄t (język wilamowski)
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) głowa[1]
- odmiana:
- (1.1) lp huø̄t; lm huø̄t
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. huø̄tatihła n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Wilamowski - Części ciała
- zobacz też: krauthuø̄t • łȧjhthuø̄t
- źródła:
- ↑
Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 205.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.