homofon (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. wyraz dźwiękowo identyczny z innym lub innymi wyrazami, odmienny jednak pod względem pisowni i treści, np. morze i może
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) homonim
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. homofonia ż
przym. homofoniczny
przysł. homofonicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ὁμός (homós) = taki sam + gr. φωνή (phōné) = dźwięk, głos
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) homophone
  • czeski: (1.1) homofon m
  • hiszpański: (1.1) homófono m
  • niemiecki: (1.1) Homofon n
  • nowogrecki: (1.1) ομόηχο n
  • rosyjski: (1.1) гомофон m
  • słowacki: (1.1) homofón m
źródła:

homofon (język czeski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) jęz. homofon[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.