hokus-pokus (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌxɔkuˈs‿pɔkus], AS: [χokus‿pokus], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) magiczna formuła, którą posługiwano się jako zaklęciem (często w baśniach)
- (1.2) sztuczka, trik
- odmiana:
- (1.1-2) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik hokus-pokus hokus-pokus dopełniacz hokus-pokus hokus-pokus celownik hokus-pokus hokus-pokus biernik hokus-pokus hokus-pokus narzędnik hokus-pokus hokus-pokus miejscownik hokus-pokus hokus-pokus wołacz hokus-pokus hokus-pokus - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) robić hokus-pokus
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang. hocus-pocus[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hocus-pocus
- czeski: (1.1) hokus pokus m, hokuspokus m
- niemiecki: (1.1) Hokuspokus m
- rosyjski: (1.1) фокус-покус m
- źródła:
- ↑
Hasło „hokus-pokus” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.