guzik (język polski)

guziki (1.1)
guzik (1.2)
wymowa:
IPA: [ˈɡuʑik], AS: [guźik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kraw. element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni; zob. też guzik w Wikipedii
(1.2) pot. włącznik, przycisk
(1.3) pot. przen. nic
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Urwał mi się guzik u koszuli.
składnia:
kolokacje:
(1.1) przyszyć / zapiąć guzik
(1.2) naciskać / nacisnąć guzik
synonimy:
(1.1) gw. (Poznań) depok; st.pol. pągwica
(1.2) włącznik, przycisk
(1.3) figa, wulg. gówno
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. guzikarka ż
zdrobn. guziczek m
przym. guzikowy, guzikarski
związki frazeologiczne:
(1.1) dopiąć coś na ostatni guzik • nie oddamy ani guzika[1]
(1.3) guzik obchodzić • guzik komuś do czegoś • guzik z pętelką • guzik z tego będzie
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wojciech Chlebda, Stereotyp jako jedność języka, myślenia i działania w: Język a kultura, t. 12, Stereotyp jako przedmiot lingwistyki. Teoria, metodologia, analizy empiryczne pod red. J. Anusiewicza, J. Bartmińskiego, Wrocław 1998, s. 38.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.