gufo (esperanto)
gufo (1.1)
rzeczownik
- (1.1) ornit. Bubo[1], puchacz
- odmiana:
- (1.1)
ununombro multenombro nominativo gufo gufoj akuzativo gufon gufojn - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Esperanto - Ptaki
- źródła:
gufo (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /'gu.fo/
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) ornit. sowa
- (1.2) przen. odludek, samotnik
- odmiana:
- (1.1-2) lp gufo; lm gufi
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) introverso, orso, selvaggio, misantropo
- antonimy:
- (1.2) buontempone
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. gufaggine ż, gufetto m
- czas. gufare
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- p.łac. gūfo, -ōnis
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Ptaki
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.