gudźarati (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɡuʥ̑aˈratʲi], AS: [guʒ́aratʹi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) jęz. jeden z języków nowoindyjskich, którym posługuje się ponad 46 mln mówiących – głównie mieszkańców Indii, stanu Gudźarat; zob. też język gudźarati w Wikipedii

odmiana:

(1.1) nieodm.,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	gudźarati	gudźarati
dopełniacz	gudźarati	gudźarati
celownik	gudźarati	gudźarati
biernik	gudźarati	gudźarati
narzędnik	gudźarati	gudźarati
miejscownik	gudźarati	gudźarati
wołacz	gudźarati	gudźarati

przykłady:

(1.1) Niektóre dialekty sindhi, używane na pustyni Thar, uznaje się za przynależące do radźasthani bądź do gudźarati. Granica między nimi jest bowiem dość płynna^[1].

(1.1) Jego wiersze tłumaczono na języki: angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, hiszpański, węgierski, norweski, arabski, gudźarati, marathi, bengali, polski^[2].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) gudżarati

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Gudźarat m, Gudżarat m, gudżarati n, gudżaracki mrz, Gudźarka ż

przym. gudżaracki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• amharski: (1.1) ጉጃራቲ
• angielski: (1.1) Gujarati
• arabski: (1.1) غوجاراتية ż
• baskijski: (1.1) gujaratera
• bengalski: (1.1) গুজরাটি ভাষা (gujarāṭi bhāṣā)
• białoruski: (1.1) гуджараці n
• duński: (1.1) gujarati
• estoński: (1.1) gudžarati keel
• francuski: (1.1) gujarati m
• gudźarati: (1.1) ગુજરાતી ż (gujarātī)
• hindi: (1.1) गुजराती ż (gujarātī), गुजराती भाषा ż (gujarātī bhāṣā)
• japoński: (1.1) グジャラート語 (gujarāto go)
• malajalam: (1.1) ഗുജറാത്തി (gujaṟātti)
• niemiecki: (1.1) Gudscharatisch
• słowacki: (1.1) gudžarátčina ż

źródła: