gruncik (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdrobn. od grunt
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gruncik grunciki dopełniacz grunciku gruncików celownik gruncikowi gruncikom biernik gruncik grunciki narzędnik gruncikiem gruncikami miejscownik grunciku gruncikach wołacz grunciku grunciki - przykłady:
- (1.1) W okolicach Pińska krążyło nawet powiedzonko: „Co gruncik, to Skirmuncik”[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. grunt m
- przym. gruntowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. grunt + -ik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: grunt
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.