gratulacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɡratuˈlaʦ̑ʲja], AS: [gratulacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wyraz uznania złożony komuś z okazji jego sukcesu
- odmiana:
- (1.1) najczęściej w lm,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gratulacja gratulacje dopełniacz gratulacji gratulacji / przest. gratulacyj[1] celownik gratulacji gratulacjom biernik gratulację gratulacje narzędnik gratulacją gratulacjami miejscownik gratulacji gratulacjach wołacz gratulacjo gratulacje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) składać / złożyć / przyjmować / przyjąć gratulacje
- synonimy:
- (1.1) powinszowanie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. gratulowanie n, pogratulowanie n
- czas. gratulować ndk., pogratulować dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. gratulatio, utworzone od łac. gratulari, a to od łac. gratus
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) congratulation
- białoruski: (1.1) віншаванне n
- bułgarski: (1.1) поздравление n
- czeski: (1.1) blahopřání n
- esperanto: (1.1) gratulo
- fiński: (1.1) onnittelu
- jidysz: (1.1) מזל־טובֿ m (mazl-tow)
- kaszubski: (1.1) ùczestnienié n
- portugalski: (1.1) congratulação ż
- rosyjski: (1.1) поздравление n
- słowacki: (1.1) blahoželanie n
- węgierski: (1.1) gratuláció
- włoski: (1.1) congratulazione ż
- źródła:
- ↑
Hasło „gratulacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.