godowy (język polski)
zachowanie godowe (1.1) węży
- wymowa:
- IPA: [ɡɔˈdɔvɨ], AS: [godovy]
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) związany z godami, dotyczący godów
- (1.2) przest. ślubny, weselny, biesiadny[1]
- (1.3) przest. uroczysty, odświętny[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik godowy godowa godowe godowi godowe dopełniacz godowego godowej godowego godowych celownik godowemu godowej godowemu godowym biernik godowego godowy godową godowe godowych godowe narzędnik godowym godową godowym godowymi miejscownik godowym godowej godowym godowych wołacz godowy godowa godowe godowi godowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Drugą oznaką okresu godowego u byków jest wydzielany charakterystyczny zapach piżma[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) okres godowy • taniec godowy • zachowania / zwyczaje / upierzenie / umaszczenie / barwy godowe
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. gody nmos, godzenie n
- czas. godzić
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2
Hasło „godowy” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Jolanta Flach, Jesienne Tatry, „Tygodnik Podhalański”, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.