gęgawa (język polski)
gęgawa (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ɡɛ̃ŋˈɡava], AS: [gẽŋgava], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ornit. Anser anser[1], pospolity gatunek gęsi, gniazdujący również w Polsce, przodek gęsi domowej; zob. też gęgawa w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gęgawa gęgawy dopełniacz gęgawy gęgaw celownik gęgawie gęgawom biernik gęgawę gęgawy narzędnik gęgawą gęgawami miejscownik gęgawie gęgawach wołacz gęgawo gęgawy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) gęś
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. gęganie n
- czas. gęgać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) greylag goose
- esperanto: (1.1) griza ansero
- estoński: (1.1) hallhani
- fiński: (1.1) merihanhi
- hiszpański: (1.1) ánsar común m, ganso m
- nowogrecki: (1.1) σταχτόχηνα ż
- rosyjski: (1.1) серый гусь
- węgierski: (1.1) nyári lúd
- źródła:
- ↑
Hasło „Anser anser” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.