gągół (język polski)

gągół (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈɡɔ̃ŋɡuw], AS: [gõŋguu̯], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą 
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. zob. gągoł
odmiana:
przykłady:
(1.1) Winne były zwierzęta, i duże i małe, kojot, tapir, szlachar, zaskroniec i gągół. (P. Czerniawski: Popol Vuh)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.