gągoł (język polski)

gągoł (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈɡɔ̃ŋɡɔw], AS: [gõŋgou̯], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą 

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki; zob. też gągoł w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki

(1.1) inna pisownia: gągół

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) golden-eye
• baskijski: (1.1) murgilari urrebegi
• białoruski: (1.1) гогаль m
• esperanto: (1.1) orokula klangulo
• estoński: (1.1) sõtkas
• fiński: (1.1) telkkä
• hiszpański: (1.1) porrón osculado m
• niemiecki: (1.1) Schellente ż
• nowogrecki: (1.1) κουδουνόπαπια ż, βουκεφάλα ż
• rosyjski: (1.1) гоголь m
• szwedzki: (1.1) knipa w
• ukraiński: (1.1) гоголь m
• włoski: (1.1) quattrocchi m

źródła: