güneş (język turecki)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) słońce^[1]

odmiana:

przykłady:

(1.1) Güneş çok güçlü, gölgeye gidelim. → Jest bardzo silne słońce, chodźmy w cień.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) yıldız, güneş ışınları, ortam

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. güneş şemsiyesi, güneş çarpması

związki frazeologiczne:

etymologia:

osm. كونش < staroturecki küneş, *küne-, kün

uwagi:

źródła: