forgifte (język duński)

wymowa:
Dania: [fɔˈgifdə]
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) truć, otruć
(1.2) zatruć, zatruwać
odmiana:
(1.1) at forgifte, forgiftede, forgiftet
przykłady:
(1.1) Den onde heks forsøgte at forgifte den unge prins med en forgiftet pære. → Zła czarownica próbowała otruć młodego księcia zatrutą gruszką.
(1.2) Den onde heks forsøgte at forgifte den unge prins med en forgiftet pære. → Zła czarownica próbowała otruć młodego księcia zatrutą gruszką.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. forgiftning w, gift
czas. forgiftning
przym. giftig
związki frazeologiczne:
etymologia:
dolnoniem. vorgiften
uwagi:
źródła:

forgifte (język norweski (bokmål))

wymowa:
​
znaczenia:

czasownik

(1.1) otruć
(1.2) zatruć
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

forgifte (język norweski (nynorsk))

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) otruć
(1.2) zatruć
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) war. forgifta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.