floruit (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈflɔrujit], AS: [florui ̯it], zjawiska fonetyczne: akc. na 3 syl.• epenteza i ̯
-
- znaczenia:
przyimek
- (1.1) książk. określenie poprzedzające datę lub przedział dat dla wskazania, kiedy dana osoba bądź też organizacja czy szkoła była aktywna[1]; zob. też floruit w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) nieodm.
- przykłady:
- (1.1) Hans Klawincker, floruit 1586-1635 w Norymberdze, w Niemczech
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) skr. fl., flor.; działał / działała, czynny / czynna[2]
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. flora ż, florysta m, florystka ż, florystyka ż
- przysł. florystycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. floruit → kwitł
- uwagi:
- (1.1) Używane na ogół, gdy data urodzenia lub śmierci danej osoby historycznej nie jest znana, znane są jednak daty czynów, które zapewniły jej miejsce w historii. Zwykle stosowany jest skrót fl.
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) floruit, fl., flor.
- francuski: (1.1) floruit, fl., flor.
- łaciński: (1.1) floruit, fl., flor.
- niemiecki: (1.1) blühte, bl.
- rosyjski: (1.1) fl., flor.
- źródła:
- ↑ Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
- ↑ Język haseł przedmiotowych Biblioteki Narodowej
floruit (język angielski)
- wymowa:
- IPA: /ˈflɒrʊɪt/ lub IPA: /ˈflɔːrʊɪt/
- znaczenia:
przyimek
- (1.1) książk. floruit
rzeczownik
czasownik
- (3.1) książk. rzad. mieć okres rozkwitu
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Hans Klawincker, floruit 1586-1635 in Nuremberg, Germany. → Hans Klawincker, floruit 1586-1635 w Norymberdze, w Niemczech.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) skr. fl., flor.
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. floruit → kwitł
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.