flamaster (język polski)
flamastry (1.1)
- wymowa:
- IPA: [flãˈmastɛr], AS: [flãmaster], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rodzaj pióra wypełnionego tuszem i mającego kawałek filcu zamiast stalówki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik flamaster flamastry dopełniacz flamastra flamastrów celownik flamastrowi flamastrom biernik flamaster flamastry narzędnik flamastrem flamastrami miejscownik flamastrze flamastrach wołacz flamastrze flamastry - przykłady:
- (1.1) Ku oburzeniu babci Karolinka pomalowała sobie paznokcie czerwonym flamastrem spirytusowym.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) niezmywalny flamaster • pisać / rysować flamastrem
- synonimy:
- (1.1) pisak, mazak
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang.[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) marker
- duński: (1.1) skrivestift, griffel, fiberpen
- esperanto: (1.1) feltokrajono, markilo
- hiszpański: (1.1) rotulador m
- niemiecki: (1.1) Filzstift m, Filzschreiber m
- nowogrecki: (1.1) μαρκαδόρος m
- rosyjski: (1.1) фломастер m
- źródła:
- ↑ Walery Pisarek, Słowa między ludźmi, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1985, s. 187.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.