fiskus (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈfʲiskus], AS: [fʹiskus], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
- (1.1) hist. w starożytności skarb cesarski w Rzymie
- (1.2) ekon. praw. skarb państwa; zob. też Skarb Państwa w Wikipedii
- (1.3) pot. organy administracyjne odpowiadające za ściąganie podatków
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik fiskus fiskusy dopełniacz fiskusa fiskusów celownik fiskusowi fiskusom biernik fiskus / fiskusa fiskusy narzędnik fiskusem fiskusami miejscownik fiskusie fiskusach wołacz fiskusie fiskusy - przykłady:
- (1.3) Roman o niczym innym nie myśli, tylko o tym, jak oszukać fiskusa.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.3) skarbówka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. fiskalizm m, fiskalizacja ż, fiskalność ż, fiskalista m
- przym. fiskalny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. fiscus[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) treasury, exchequer, fiscus
- bułgarski: (1.2) фиск m
- niemiecki: (1.2) Fiskus m, Staatskasse ż
- rosyjski: (1.2) фиск m
- ukraiński: (1.1) фіск m; (1.2) фіск m; (1.3) фіск m
- źródła:
- ↑
Hasło „fiscus” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.