fisis (język polski)
fisis (1.1)
- wymowa:
- ‹fis-is›, IPA: [ˈfʲisʲis], AS: [fʹisʹis], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nie dwuz.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) muz. dźwięk f podwyższony o cały ton; zob. też fisis w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik fisis fisis dopełniacz fisis fisis celownik fisis fisis biernik fisis fisis narzędnik fisis fisis miejscownik fisis fisis wołacz fisis fisis - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: feses • fes • f • fis • fisis
- (1.1) por. g • asas
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) F double sharp
- niemiecki: (1.1) Fisis n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.