filmoteka (język polski)

filmoteka (1.1)
wymowa:
IPA: [ˌfʲilmɔˈtɛka], AS: [fʹilmoteka], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) skatalogowany zbiór materiałów filmowych; także prywatna kolekcja filmów
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wczoraj przejrzałem filmotekę domu kultury.
(1.1) Mam w swojej filmotece wszystkie filmy Barei.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) wideoteka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. filmoteczny
rzecz. filmówka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. film + -teka[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: audiotekafilmotekafonotekapłytotekataśmoteka • wideoteka
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „filmoteka” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.