feststehen (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈfɛstˌʃteːən]

​

znaczenia:

czasownik nieregularny, rozdzielnie złożony

(1.1) być ustalonym, być pewnym

odmiana:

(1.1)^[1] feststehen (steht fest), stand fest, festgestanden (haben/austr. szwajc. niem. sein)^[2][3]

przykłady:

(1.1) Eins steht fest: Aus dem Elsass geh’ ich nicht mehr weg.^[4] → Jedno jest pewne: Alzacji już nie opuszczę.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Feststehen n

przym. feststehend

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: stehen • feststehen

źródła: