fanariota (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. potomek greckiej arystokracji, członek zamożnej i wpływowej grupy Greków w czasach Imperium Osmańskiego; zob. też fanarioci w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik fanariota fanarioci dopełniacz fanarioty fanariotów celownik fanariocie fanariotom biernik fanariotę fanariotów narzędnik fanariotą fanariotami miejscownik fanariocie fanariotach wołacz fanarioto fanarioci - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Fanarion m, Fanar mrz
- przym. fanariocki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. Fanarion < gr. Φανάριον, starogrecka nazwa jednej z dzielnic Konstantynopola
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Phanariot, Fanariot
- bułgarski: (1.1) фанариот m
- esperanto: (1.1) fanarioto, t. fanariano, fenerano
- hiszpański: (1.1) fanariota m
- słowacki: (1.1) fanariot m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.