faktoring (język polski)
- wymowa:
- IPA: [fakˈtɔrʲĩŋk], AS: [faktorʹĩŋk], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• nazal.• -nk-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) ekon. forma pośrednictwa handlowo-finansowego, polegająca na wykupie przez jeden podmiot (faktora) nieprzeterminowanych wierzytelności drugiego podmiotu (faktoranta) i przekazaniu przed czasem pierwotnemu wierzycielowi jego należności z potrąceniem określonej prowizji, a następnie po nadejściu terminu płatności, wyegzekwowaniu jej; faktor musi również świadczyć wobec faktoranta dodatkowe usługi; zob. też faktoring w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik faktoring dopełniacz faktoringu celownik faktoringowi biernik faktoring narzędnik faktoringiem miejscownik faktoringu wołacz faktoringu - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) faktoring mieszany • faktoring niepełny • faktoring pełny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. faktor m, faktorant m
- przym. faktoringowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) factoring
- białoruski: (1.1) фактарынг m
- rosyjski: (1.1) факторинг m
- ukraiński: (1.1) факторинг m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.