fakkel (język duński)
to fakler (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) pochodnia
- odmiana:
- (1.1) en fakkel, faklen/fakkelen, fakler, faklerne
- przykłady:
- (1.1) En rasende pøbel bevæbnet med grebe og brændende fakler angreb og ødelagde de spedalskes lejr. → Rozwścieczony motłoch, uzbrojony w widły i płonące pochodnie, zaatakował i zniszczył obóz trędowatych.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Fackel < łac. facula
- uwagi:
- źródła:
fakkel (język niderlandzki)
twee fakkels (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈfɑkəl]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pochodnia
- odmiana:
- (1.1) lp fakkel; lm fakkels; zdrobn. lp fakkeltje; lm fakkeltjes
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.