fäll (język szwedzki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) skóra zwierzęca z włosiem, futro[1]

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) tryb rozkazujący (imperativ) od fälla
odmiana:
(1.1) en fäll, fällen, fällar, fällarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) skinntäcke, päls
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
złożenie rzeczownikowe björnfäll, björnskinnsfäll, fårskinnsfäll, isbjörnsfäll, renfäll
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Svensk ordbok, hasło "fäll"
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.