eurowaluta (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɛwrɔvaˈluta], AS: [eu̯rovaluta], zjawiska fonetyczne: u → ł • akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ekon. waluta danego kraju w formie znajdującego się poza tym krajem depozytu bankowego lub pożyczki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik eurowaluta eurowaluty dopełniacz eurowaluty eurowalut celownik eurowalucie eurowalutom biernik eurowalutę eurowaluty narzędnik eurowalutą eurowalutami miejscownik eurowalucie eurowalutach wołacz eurowaluto eurowaluty - przykłady:
- (1.1) Każda wymienialna waluta może funkcjonować w formie eurowaluty[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. eurowalutowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Częstym błędem jest utożsamianie słowa eurowaluta z euro. Nie są to synonimy. Euro może funkcjonować jako eurowaluta, ale tylko, gdy będzie deponowany lub wykorzystywany do udzielania kredytów poza strefą euro.
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Eurocurrency
- bułgarski: (1.1) евровалута ż
- źródła:
- ↑ Jerzy J. Wajszczuk, Międzynarodowe środowisko finansowe: kierunki instytucjonalizacji, Key Text Wydawnictwo, 2005, s. 207. ISBN 9788387251826
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.