erygować (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌɛrɨˈɡɔvaʨ̑], AS: [erygovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ​
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany[1]

(1.1) hist. kośc. wznosić, fundować
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) W 1992 roku papież Jan Paweł II erygował diecezję gliwicką, a kościół parafialny pod wezwaniem św. Apostołów Piotra i Pawła podniósł do godności kościoła katedralnego.
składnia:
(1.1) erygować + B.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. erygowanie n
przym. erygowany, erekcyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. erigo[1] → wznoszę, podnoszę w górę
uwagi:
tłumaczenia:
  • francuski: (1.1) ériger
  • hiszpański: (1.1) erigir
  • kaszubski: (1.1) erigòwac
  • nowogrecki: (1.1) ανεγείρω
  • słowacki: (1.1) erigovať
źródła:
  1. 1 2 Hasło „erygować” w: Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. II, Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1958–1969, s. 754.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.