epitaf (język polski)

wymowa:
[uwaga 1] IPA: [ɛˈpʲitaf], AS: [epʹitaf], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. epitafium
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na podstawie innych epitafów dowiadujemy się, zamieszkiwali tutaj kapłani […][1].
(1.1) Czego zatem możemy dowiedzieć się z treści epitafów o jaworznickiej społeczności żydowskiej, której przedstawiciele spoczywają na tutejszym kirkucie?[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. epitafium n
przym. epitafijny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. Barbara Legutko, Co Tydzień Jaworzno, 2004-10-21, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Barbara Legutko, Co Tydzień Jaworzno, 2004-10-21, Narodowy Korpus Języka Polskiego.

epitaf (język chorwacki)

epitaf (1.1)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
IPA: /epǐtaf/
podział przy przenoszeniu wyrazu: epitaf
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) epitafium
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

epitaf (język czeski)

epitaf (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) epitafium
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

epitaf (język słowacki)

epitaf (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) epitafiumnapis nagrobkowy, wierszowany lub nie[1]
(1.2) epitafiumtablica ku czci zmarłego umieszczana w kościołach[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. epitafný, epitafový
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 Hasło „epitaf” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.

epitaf (język słoweński)

epitaf (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) epitafium
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

epitaf (język szwedzki)

epitaf (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) epitafium
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) epitafium
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. epitafium n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.