epikontynentalny (język polski)
przymiotnik
- (1.1) geol. położony nad kontynentem, na jego powierzchni
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik epikontynentalny epikontynentalna epikontynentalne epikontynentalni epikontynentalne dopełniacz epikontynentalnego epikontynentalnej epikontynentalnego epikontynentalnych celownik epikontynentalnemu epikontynentalnej epikontynentalnemu epikontynentalnym biernik epikontynentalnego epikontynentalny epikontynentalną epikontynentalne epikontynentalnych epikontynentalne narzędnik epikontynentalnym epikontynentalną epikontynentalnym epikontynentalnymi miejscownik epikontynentalnym epikontynentalnej epikontynentalnym epikontynentalnych wołacz epikontynentalny epikontynentalna epikontynentalne epikontynentalni epikontynentalne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Na początku jury następuje transgresja morza, duże obszary współczesnej Europy pokrywa morze epikontynentalne; pod koniec jury morza zaczynają się wycofywać.[2]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) morze epikontynentalne
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. epikontynentalność ż
- przym. kontynentalny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. epi- + kontynentalny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) epicontinental
- baskijski: (1.1) epikontinental
- hiszpański: (1.1) epicontinental
- rosyjski: (1.1) эпиконтинентальный
- źródła:
- ↑
Hasło „epikontynentalny” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ z Wikipedii
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.